Archief
Signbiblio

Signbiblio

Gedicht van de Week #55

De Hoek ligt even onder een wit tapijt

Alles is er onder verdwenen

Even is het maagdelijk blank en schoon

Adembenemend mooi en ook nog even verschenen

Is de superbloedmaan, goed te zien

In een mooie heldere nacht

Het is maar even, maar wel genieten

De natuur in al zijn praal en pracht

Maar even snel is het weer voorbij

De schaatsen kunne weer in het vet

De sneeuwschuivers en het zout doen hun werk

De rayonhoofden kunnen weer naar bed

Het dagelijks leven komt weer op gang

De scores van alledag

De Brexit nadert met rassé schreden

De Hoekse lijn is nog steeds niet af

De bussen rijden nog af en aan

Soms vol maar ook vaak leeg

Door weer en wind, door kou en sneeuw

Versiert met pekel, schots en scheef

Dik ingepakte scholieren op de fiets

Op weg naar school of huis

Verkleumde handen maar toch een mobiel

Nog even dan zijn ze weer thuis

De Hoekse helden 2018 zijn straks bekend

In het warme Huis van de Wijk

Een echtpaar is 65 jaar getrouwd

En viert dat waar je op de waterweg kijkt

De bouwplannen voor de Lange weg

Zijn eindelijk bekend

Bos en Duin gaat het heten heb ik begrepen

En we worden met dure termen verwent

Het wordt een symbiose van landschap en architectuur

Setbacks, kleurstelling, materialisatie en identiteit

Duurzaamheidambitie, chique glans en dito uitstraling

Je raakt de draad even kwijt

Maar weer een stuk groen verdwijnt

En maakt plaats voor woningbouw en vertier

Mee in de vaart der volkeren

Maar hoe je het ook noemt, een stuk natuur verdwijnt hier

Ik verlang weer even naar dat witte tapijt

Waar je dat alles niet ziet

Schoon, maagdelijk mooi en ongerept

Ik ga maar vogels tellen in m`n tuin, ze zijn er maar je ziet ze niet



Auteur: Marien van den Berg